Korku, öfke, üzüntü, sevinç, tiksint, kıskançlık, utanç. Adaś Miauczyński, çoğumuz gibi, kendisiyle birlikte gelen duyguları isimlendirmekte zorlandığı çocukluk günlerine geri dönüyor. Yetişkin hayatının kalitesini artırmak için, o zamana geri dönmeye karar verir – ki bu da o kadar da kaygısız değildir – ve yedi temel duyguyu nasıl deneyimleyeceğini öğrenmeye karar verir. Bu son derece öngörülemez geçmişe yapılan yolculuk, bolca komik, hatta komik durum barındırırken, aynı zamanda birçok dokunaklı an ve düşünülmesi için bir şeylerle de dolu.