Historia zaczyna się w 52 r. p.n.e., gdy Gajusz Juliusz Cezar kończy misję podboju Galii. Po ośmiu latach wojny Cezar jest gotów do powrotu z bogactwem wojennych łupów i legionami wiernych żołnierzy.
Marek Antoniusz zostaje trybunem plebsu i Cezar wysyła go do Rzymu, by wynegocjował kompromis z senatem. Towarzyszą mu Vorenus, Pullo i młody Oktawiusz. Lud wita Antoniusza z radością, lecz Katon i Pompejusz są pewni swojej pozycji.
Przed wkroczeniem do Rzymu Cezar wysyła Vorenusa i Pulla na zwiady, wręczając im proklamację do obywateli. Dom Vorenusa odwiedza mężczyzna w rzeźniczym fartuchu. Twierdzi, że chce zobaczyć swojego syna. W Rzymie trwają zamieszki.
Pompejusz jest pewien, że Cezar szybko straci poparcie ludu. Cezar ogłasza w Rzymie stan wojenny i kupuje sobie poparcie kapłanów. Po odejściu z wojska Vorenus szuka szczęścia w handlu. Atia przygotowuje ucztę powitalną na cześć Cezara.
Cezar porównuje kontrofertę Pompejusza z radą Antoniusza, by ścigać armię Pompejusza. Vorenus jest zmuszony do ponownego przemyślenia ścieżki swojej kariery. Seria niepowodzeń biznesowych sprawiła, że został z niewielkimi dochodami na utrzymanie rodziny
Cezar ściga w Grecji Pompejusza. W Rzymie Antoniusz przepycha ustawy mające poprawić sytuację ludu. Od tajemniczego zaginięcia Evandera Lidia mieszka u siostry. Pullo mówi im, że słyszał, jakoby rzeźnika zamordowano za długi karciane.
Gdy Cezar daremnie wygląda posiłków, obóz Pompejusza szykuje się do zwycięstwa i już dzieli łupy. Konsul wolałby zaczekać, lecz Scypion namawia go do bitwy. Sztorm pochłania prawie cały Trzynasty Legion.
W pościgu za Pompejuszem Cezar dociera do Afryki, gdzie składa wizytę dwunastoletniemu Ptolemeuszowi XIII i jego doradcom. Ptolemeusz, chcąc ugłaskać Cezara, składa mu w darze głowę Pompejusza Wielkiego.
Na afrykańskim pustkowiu pokonani Scypion i Katon wyruszają do pobliskiej Utyki. Tam Katon popełnia samobójstwo, a Scypion każe się zabić swojemu człowiekowi. Wieści o ostatecznej klęsce republikanów docierają do Rzymu.
Pozbawiony perspektyw Pullo zostaje płatnym zabójcą Ersatesa Fulmena. Jego dawny przyjaciel Vorenus pełni obowiązki sędziego, wysłuchując skarg i próśb mieszkańców Dolnego Awentynu.
Vorenus i Pullo zostają bohaterami ludu – w pieśniach, freskach i dramatach występują jako symbole braterskiej miłości i odkupienia. Vorenus, obawiając się wygnania, przygotowuje się do przeprowadzki na wieś.