یک جوان مجارستانی در بوخن والد در طول جنگ جهانی دوم به سن بلوغ می رسد. گیورگی کووش ۱۴ ساله است، پسر تاجری که به اردوگاه کار اجباری فرستاده می شود. پس از رفتن پدرش، گیورگی در یک کارخانه آجرسازی مشغول به کار می شود؛ اتوبوسش متوقف می شود و ساکنان یهودی آن به اردوگاه ها فرستاده می شوند. در آنجا، گیورگی رفاقت، رنج، بی رحمی، بیماری و مرگ را می یابد. او نصیحت هایی درباره حفظ کرامت و عزت نفس می شنود. او نفرت را کشف می کند. اگر زنده بماند و به بوداپست بازگردد، چه چیزی خواهد یافت؟ چه چیزی طبیعی است؛ یهودی بودن چه معنایی دارد؟ سپیا، سیاه و سفید، و رنگ ها به صورت متناوب برای سایه دار کردن حال و هوا تغییر می کنند.