Miss Impossible

همه شون دیوونه ان. والدینش که می خواهند او را به مدرسه شبانه روزی بفرستند. معلم جدیدش که انتظار دارد کتاب های غیرقابل باور قدیمی بخواند. اعضای دیگر گروهش که او را مجبور به خواندن اشعار مسخره می کنند و برای اولین اجرای شان او را با یک لباس سفید چین دار می پوشانند. به نظر می رسد همه می دانند او باید چه کار کند و چگونه باید رفتار کند. و اینطور نیست که اورور ۱۳ ساله مشکلی اساسی با تغییر خودش داشته باشد. چه کسی دوست دارد این طور باشد: ناراحت، زشت و از نظر احساسی منزوی؟ اما بقیه هم برای او چندان خوشحال تر به نظر نمی رسند. او قطعا هرگز نمی خواهد به اندازه مادرش پیر، فرسوده و تنها باشد. و بنابراین ترجیح می دهد همان طور که هست بماند، مشاهده کند و درباره هر چیزی که سر راهش قرار می گیرد حرف های تند بزند.